Het einde van het jaar nadert

Nog 1 week werken en dan hebben we 2 weken kerstvakantie. Nog 16 dagen en dan is het oudjaar. Is het nu al tijd om het jaar te overdenken of is het nog te vroeg? Kan er die laatste 16 dagen nog iets heel belangrijks gebeuren? Dit soort dilemma’s zijn lastig, maar als dat de grootste problemen in mijn leven zijn dan valt het ook best wel mee…..
Ik eindig dit jaar wel anders dan de andere jaren. Ik probeer altijd een aantal kilometers per jaar hard te lopen. Maar door mijn blessure van 27 oktober zal ik dit jaar niet uithollen en 2020 ook niet kunnen starten met een nieuwjaarsloopje. Het is niet leuk, maar ik berust in dit lot. Ik probeer alternatieve te zoeken om te doen. Dat lukt aardig. Van de zomer had ik een boek gelezen van Koen de Jong en Wim Hof “Koud kunstje”. Sinds dien draai ik de douche aan het eind naar koud en probeer ik mijn ademhaling te controleren. Ook ben ik sinds een paar weken met een groepje aan het ijszwemmen in Reeuwijk. Ik zwem nog niet heel ver, maar ben wel in het koude water. Het is een super gave ervaring. Vandaag had ik een Workshop over de Wim Hof methode en we hebben afgesloten met een echt ijsbad. Ik was daar eerst wel wat huiverig voor, maar ben hier echt heel goed in begeleid door Luc en het was echt zo gaaf. Het is wel even een beetje koud, maar het voelt al snel redelijk comfortabel. Eigenlijk begint het ook pas als je eruit bent. Je lichaam begint te tintelen, wordt rood en warmt weer op. Het is nu al weer een paar uur geleden dat ik in het ijsbad gezeten heb. Maar ik voel me helemaal warm en gelukkig. Het is echt super om dit mee te maken. Dit is 1 van de activiteiten die ik niet had gedaan als ik nog gewoon kon hardlopen, gewoon weg omdat ik er dan geen tijd voor gehad zou hebben.

Ik heb dit jaar wel hele mooie hardloop en canitrail evenementen gelopen. Vooral de canitrail mis ik heel erg. Het is namelijk zo leuk om dat samen met de hond te doen. Net zoals de dogsurvivals, het vertrouwen wat de hond heeft om samen met je over of door een hindernis heen te gaan is echt heel gaaf. Ik wil nog niet aan de toekomst denken, maar ik hoop wel dat ik het canitrailen weer  snel kan oppakken.

Wat wel lukt en wat ik gelukkig ook in de winter kan blijven doen is suppen, van de zomer heb ik veel gesupt in Zoetermeer en Loosdrecht. Ook samen met Skye die het ook erg leuk vind om mee te gaan op de sup.

Een van de diepte punten dit jaar was het afscheid van Mona, 6 jaar geleden kwam ze bij me als logé. Deze zomer 2 weken voor haar 11de verjaardag hebben we d’r moeten laten gaan. Ze was zo’n lieve, gezellige hond. Die altijd bij me wilde zijn. Zonder haar is het echt wel stil in huis. Gelukkig komt Skye af en toe logeren en vraagt Luna ook erg veel aandacht. Maar ook Luna mist Mona.

Twee weken geleden ben ik 50 jaar geworden. De schrik ben ik nu wel te boven. Nu ben ik eigenlijk alleen heel erg trots dat ik 50 ben. Dat ik het gehaald heb, dat ik doe wat ik nu doe. Dat de meeste mensen verbaast zijn dat ik 50 ben! Ook ben ik heel erg trots op Florianne mijn dochter en mijn moeder die samen een hele gave surprise party georganiseerd hadden.

Ondanks de tegenslagen dit jaar, ben ik een gelukkig mens!

-EvO

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *